LOIS PEREIRO, OU A HOMENAXE ÁS AMPLAS MINORÍAS

Nun cálido universo apaixonado

voume dosificando con usura

ata que chegue a hora de voltar,

canso e feliz,

ó punto de partida.

Lois Pereiro, “Poesía última de amor e enfermidade”

 

O presidente da Real Academia Galega, Xosé Luís Méndez Ferrín, declaraba fai pouco que Lois Pereiro é “un poeta de culto que escribiu para amplas minorías”. De feito, a RAG tivo non poucas reticencias para dedicarlle o Día das Letras a un autor asentado na contracultura (Lois Pereiro incluso chegou a escribir letras para o grupo punk Radio Océano, liderado polo seu irmán Xosé Manuel). Finalmente, o paso do tempo acabou por facer xustiza para o poeta. Nado en Monforte en 1958, Lois Pereiro traballa como tradutor en Madrid e, posteriormente, como xornalista na Coruña. Tras gañar o Concurso Nacional de Poesía O Facho, empeza a ser coñecido como poeta punk. En 1995 publica “Poesía última de amor e enfermidade” e falece, tan só un ano despois, na Coruña. Pouco despois sae á luz a súa obra póstuma “Poemas para unha Loia”. A súa poesía, sinxela, directa e intensa, pertence a esa clase que cada vez semella máis extinta, versos privilexiados que inevitablemente deixan pegada no lector.


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s