O MUNDO DAS MEIGAS: BRANCAFLOR

Contan que, unha vez, un dos rapaces máis fermosos e conquistadores da zona atopou unha bela rapaza á beira dun río. A súa cabeza estaba cuberta cun veo, a súa figura era insinuante e a súa voz hipnótica. Contoulle ó rapaz o triste que estaba, porque o seu anel acababa de caer ó río. E este, tan cabaleiro, non dubidou en botarse ó río para calma-las penas da súa namorada. Case chegou a ver cómo o vento apartaba suavemente o veo, ata descubrir dous enormes cornos, iguais ós dun carneiro, asomándose. Nin qué dicir ten que o rapaz, irremediablemente, morreu afogado. E é que Bracaflor, en realidade, é filla do Demo. Tempo atrás xogou unha partida con el, acordando que si Brancaflor gañaba, faríaa dona de grandes fortunas. Pero se perdía, viviría condenada a servirlle eternamente. E, por suposto, Brancaflor perdeu. Así pois, advertide a todo rapaz que coñezades que, si algunha vez se ven seducidos por unha estraña moza cuberta cun veo, que non escoiten nada do que diga e que boten a correr. Brancaflor pode tardar séculos e séculos en subir dos infernos. Pero, non o dubidedes, sempre volve.


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s