XACEMENTO ARQUEOLÓXICO DE ADRO VELLO: A HISTORIA NA CADEA

Cando se produce un achado arqueolóxico ten lugar unha casualidade única, pola simple fortuna de que os restos permanezan conservados, que logra que o pasado estea un pouco máis preto de nós. Coñecer o lugar que habitamos e a forma de vida dos nosos antepasados é unha curiosidade innata da condición humana, pois coñecer o que un día fumos é o que mellor nos axuda a comprender quenes somos.

Pero moitas veces, os achados non son benvidos ou resultan inoportunos. Paran obras, modifican as rutas das futuras estradas ou imposibilitan calquera forma de construción no lugar. E, finalmente, fican no esquecemento.

O caso do xacemento arqueolóxico de Adro Vello non é máis que un exemplo. Situado no areal de Carreiro (O Grove), Adro Vello é un conxunto de enorme importancia onde conviven restos de distintas épocas. Un dos obxectos máis célebres dos atopados alí é unha moeda do século XII que representa o corpo do Apóstolo Santiago sendo trasladado a Galicia en barco.

Pero ademáis, hai restos dunha vila romana. O lugar no que se atopa era dunha óptima localización para a vida humana e para as comunicacións da época. Os restos dunha factoría de salagre serían os responsables da existencia dunha máis que recoñecible vila romana alí.

Restos da necrópole.

Nos inicios da Idade Media, sobre a antiga vila romana, aséntase unha necrópole. Quen tivera a oportunidade de visitar o xacemento alá polos anos oitenta, tería a ocasión de observar os restos óseos aínda colocados nos seus nichos. Este cemiterio deixouse de utilizar no século XVIII.

No xacemento permanecen tamén os cimentos dunha igrexa visigoda, que data de entre o séculos VI e VII, e que lle da nome ó lugar. Esta igrexa estivo vixente ata que no século XVIII tivo que ser trasladada debido ós continuos ataques dos piratas.

Restos da antiga igrexa visigoda

A pesar da enorme riqueza dos restos, dos que non se relatan todos aquí, nin moito menos, o xacemento vive un total abandono. Permanece fechado cun valo, que non o protexe de nada e que dificulta considerablemente a observación ós poucos curiosos que se achegan alí. Fai xa anos case se leva a cabo un proxecto no que o recinto sería tapado para mellorar a súa conservación. Pero a realidade amósanos un xacemento sulagado polas herbas, con apenas un cartel explicativo e abandonado á súa sorte na súa propia cadea.


Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s