O MUNDO DAS MEIGAS: XELDA

A historia de Xelda comeza na cidade andaluza de Córdoba, en tempos ós que xa non alcanza ningunha memoria. Alí, un fidalgo galego permanecía prisioneiro, até que unha moza de orixe mouro o axudou a fuxir. Xuntos escaparon ata chegar a Galicia. Pero unha vez alí, o fidalgo abandonou á moza, pode que polas diferenzas sociais e relixiosas, ou pode que simplemente fose porque xa non lle era de utilidade. Pero a moza, lonxe de regresar á súa cidade natal, atopou en Galicia un lugar no que se sentía tan ben como nunca ousara imaxinar. A doce humidade, a cor verde cubríndoo todo, o manto suave do orballo un día si e outro tamén,… tanto foi así, que no corpo da moza foron medrando follas, flores e ramaxes; e pouco a pouco, foise convertindo en Xelda. Así de fácil é recoñecela: metade muller, metade vexetal. Pero un día, unha meiga envexosa da beleza de Xelda, fíxolle un encantamento polo cal permanece fixa nos bosques que hai de camiño a San Andrés de Teixido. Dende entón, quen se para a contemplar a beleza de Xelda é castigado. E do lugar ó que se vai de morto o que non foi de vivo, pode que non se regrese xamais.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

w

Conectando a %s