OS NAMORADOS DO FARO DAS LÚAS

Cadeado no faro das lúas, no monte Lobeira. Imaxe: Marcos Cancelas Dozo.

Cadeado no faro das lúas, no monte Lobeira. Imaxe: Marcos Cancelas Dozo.

Qué estraño caso, o dos namorados, coa súa teima de demostrar continuamente as súas mostras de afecto. E que tan común, o símbolo dese cadeado lembrando un férreo e eterno amor, como ocorre nas pontes de cidades coma París ou Roma, onda este fenómeno é xa todo un problema por mor da saturación. Pero xa non son os únicos. Os cadeados proliferan en moreas de lugares próximos, e un dos máis fermosos e singulares é sen dúbida o Faro das Lúas.

Faro das lúas, no monte Lobeira en Vilanova de Arousa. Imaxe: Marcos Cancelas Dozo.

Faro das lúas, no monte Lobeira en Vilanova de Arousa. Imaxe: Marcos Cancelas Dozo.

Cunhas miraxes privilexiadas, có monte de Lobeira nun fronte, e a Ría de Arousa, coa completa visión da Illa e a súa ponte no outro, é xa un lugar de encontro para moitos namorados, e para moitos é o lugar onde deciden selar o seu amor, deixando nas reixas do miradoiro un cadeado cós seus nomes. E custodiándoos, aparece sobre eles a enorme escultura de aceiro representando tres lúas minguantes, proxectando luces diferentes segundo a hora do día. Pero protexendo sempre todas e cada unha historia de amor.

Advertisements

CARMEN BARCIA, A HISTORIA DO VELLO VELEIRO ATRACADO EN VILAGARCÍA

Qué triste o destino dos vellos lobos de mar, cando logo dunha intensa vida, chea de travesías, aventuras, cambios de donos, de actividade, non lles queda máis remedio, chegado o final dos seus días, que ficar varado nun peirao, resultando non ser máis ca un estorbo para os seus habituais usuarios.

Carmen Barcia en Vilagarcía de Arousa. Imaxe: Marcos Cancelas

Carmen Barcia en Vilagarcía de Arousa. Imaxe: Marcos Cancelas Dozo

É esta a realidade dos barcos abandoados, barcos pantasma que semellan contarnos as súas historias a través dos seus esqueletes de madeira. Coma no caso do motoveleiro Carmen Barcia, deitado na rampa do Cavadelo no porto de Vilagarcía,  permanece agochado detrás de novas e sofisticadas pistas de pádel e do glamour dos barcos de vela lixeira de competición.

O Carmen Barcia foi construido en 1953 nuns asteleiros de Noia. E a partir de entón levou a cabo unha traxectoria que o fixo moi popular e admirado en todos os portos galegos, pois posiblemente, non debeu de haber nin un só no que non deiraxa de ir. Navegaba a vela e con motor auxiliar e eran moitas as travesías que finalizaba. As máis habituais habían de ser hacía o sur, a Andalucía, chegando tamén á costa africana, cara onde trasportaba madeira e de onde regresaba con viño, sal e outros produtos. Tamén eran habituais as súas viaxes a Asturias e Euskadi, a onde levaba tamén madeira, e regresaba con cemento e carbón.

imrama.com

O Carmen Barcia, na súa época dourada. Imaxe: http://www.imrama.com

Logo de anos onde cambiaron os seus donos, así como o motor e incluso tamén o seu nome (chegou a chamarse Ramón del Valle-Inclán), o Carmen Barcia sufriu a súa transformación máis radical en 1975, ano no que se convertiu en draga para extraer area do río Ulla.

Xa no ano 1994, atopándose encallado en Pontecesures, un matrimonio procedente de Madrid dou con el e soñou coa súa restauración. Invertiron niso serias esperanzas e moreas de cartos, para o cal trasladaron o barco ó porto de Vilagarcía. Desgraciadamente, as necesidades do Carmen Barcia eran demasiadas e a restauración non puido ser finalizada. A partir de entón, o barco permenece en Vilagarcía abandoado á súa sorte.

E alí leva xa 20 anos. En 2014 sufriu un afundimento que fixo que tivera que ser reflotado, a partir de entón, permanece la rampa do Cavadelo, molestando para uns, dando mala imaxe para outros e conmocionado coa súa beleza melancólica a moitos. Non deixen de visitalo, o Carmen Barcia ten os días contados porque non lle queda outro destino máis que a demolición.