MERLÍN, LENDAS E MISTERIOS DO MAGO POR EXCELENCIA.

A personaxe do mago Merlín foise xerando ó longo dos séculos na literatura, ata dárllelo perfil que hoxe coñecemos, quizais coma ese ancián de longa e branca barba vestido con capirote e túnica de estrelas.

O primeiro en falar de Merlín foi o escritor e relixioso do século XII Geoffrey de Monmouth. A súa inspiración chegaba de lendas de tradición oral e celta, debido á súa orixe galesa. Tanto é así que incluso se coñece a personaxe a partir da cal creou a Merlin, orixinariamente chamado Myrddin.

A literatura conta historias extraordinarias sobre Merlín, mesturando a fantasía con espacios reais. Así, en certa ocasión, Merlín sendo un neno foi levado fronte un rei da Bretaña para ser sacrificado, pero o seu gran poder profético salvouno. Conta tamén que foi o mesmo Merlín o responsable da misteriosa construción megalítica de Stonehenge, ó trasladar as pedras dende Irlanda grazas ás súas artes máxicas, ata formar o círculo sagrado.

Stonehenge

Xa antes do nacemento do Rei Arturo, Merlín exercía de conselleiro do seu pai. Cando Arturo nace, Merlín entrégallo a un nobre que o coidará coma o seu fillo. Ata que un día, consegue sacar a espada Excalibur dunha pedra, feito que o sinala como o escollido para ir na busca do Santo Grial e que o consagra coma rei, declarado así polo mesmo Merlín.

Todas as aventuras e episodios que da literatura en canto á historia do Rei Arturo, lle dan un lugar especial e privilexiado ó mago Merlín. É o seu protector e conselleiro, ademáis de aportar un trasfondo de maxia e misterio ás historias bélicas e románticas que se suceden en Camelot. Merlín, asimesmo, está prensente nos sucesos máis importantes; dende a idea de facer unha mesa redonda ata nos triunfos dos cabaleiros nas contendas.

Curiosamente, as pasaxes románticas na historia literaria do mago Merlín, chegan cando xa é ancián. E é que se namora dunha rapaza moi nova á que vai instruindo nas súas artes. Pouco a pouco vaille ensinando todos os seus feitizos coma nunca antes fixera con ningún outro discípulo, ata que a rapaza aproveita un deles para poñer preso ó vello mago nunha cova. E din que alí, de cando en vez, aínda hoxe se escoitan os seus quixumes.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s